"Bingo"

 

In de blog van BookSomeTea zag ik deze leuke bingo staan.
En al heb ik geen meivakantie, vind ik het wel leuk om dit eens te doen.
Mijn "vakantie" gaat dan maandag-koningsdag in en duurt tot en met 9 mei.

Op Koningsdag zocht ik in deze minibieb een boek uit voor deze dag.

Het boek dat ik pakte nam ik niet mee, omdat ik vond dat het bij de versiering hoorde. 
In mijn boekenkast stond al heel lang het boek "Eenzaam, maar niet alleen", daar ben ik vandaag in begonnen.

     

En weer zat ik in die wachtkamer, en ik wist dat het een lange zit zou zijn.

Dus nam ik een Jasmijnpocket mee, een suikerzoet, zwijmelboekje: Precies goed voor "nu""
Vind ik ook wel meetellen voor lezen onderweg! 
Waarom? 1. lopend lezen lukt me niet.
              2. luisterboek onderweg gaat ècht niet
              3. Hier ben ik ook niet thuis, dus soort van onderweg, toch?

Vrijdag bezocht ik iemand in Barneveld en besloot ik om daarna nog even een boekwinkel te bezoeken.
En tot mijn verrassing werd ik geholpen door niemand minder dan de schrijf🌟 van het boek dat ik kocht.

En ook de leesmiddag en -avond zijn al weer voorbij.
Ik las een boek uit de minibieb, "Op klaarlichte dag" geschreven door Simone van der Vlugt.

"Als ik jou was" (Marijke Vos), dat luisterboek leende ik via onlinebibliotheek.
Dat deed ik al in het begin van de week.

Kwam dat even goed uit, toen ik mijn voorbeeld voor de vrouwenochtend moest maken....
Dus Lenteknutsel met luisterboek is gelukt. (narcissen in dit potje maken de lente.)

Een kop thee dronk ik al lezend (dus lekker een combi van 2 "bingopunten") in de tuin, bij de bloemenhanger die we kregen.

Ik las verder in "Eenzaam, maar niet alleen" en eigenlijk snap ik niet dat ik het niet eerder las.

   

En op de allerlaatste dag plunderde ik de bieb.
BINGO  

Week 19- eerste hele week in mei.

De eerste week is een week van herdenken,
vieren en verjaardagen

Zondag,de eerste zondag van de maand en dat betekent bij ons dat er weer kinderen gedoopt werden.
Het waren er maar liefst vijf.

De maandag verliep heel anders: Ik liep al rond in sportkleding, toen mijn telefoon geluid gaf.
Zelf had ik de "kledingdoenerij" van dinsdag al afgezegd (en zaterdag al veel vooruit gewerkt), maar nu bleek dat twee anderen ook niet konden.
Dus dan maar vandaag.
Maar ik kon er niet om 9 uur zijn, zoals afgesproken werd: m'n auto stond helemaal vast.
Gelukkig kwam het goed... en heb ik meteen voor jarige kleindochter een pakketje samengesteld in de kringloop, als verpakking voor m'n envelopje(paarse buideltje).
Een boek en mok met lekkers als verpakking voor het "echte cadeau" 

's Avonds woonden we de dodenherdenking bij het station bij

Dinsdag, geen kleding, ja wel een extra wasje, maar dat was thuis...
En het werd weer tijd voor een bezoekje aan de pedicure.
Op de terugweg ontdekte ik dat dit minibiebje van gedaante veranderd was: 

De volgende dag, woensdag om kwart voor 9 was het weer tijd voor de Curves wandeling.
Heerlijk fris was het en wat is er veel groen bijgekomen in één week, toch was er nog een doorkijkje naar het kasteel

't Werd avond en toen kwam ik tot de ontdekking dat ik niet het bezinningsmomentje van de Vrouwenmorgen, de volgende ochtend, had (en dat had ik al helemaal voorbereid 😮), maar het creagedeelte.
Gezocht en nagedacht... "nu kan ik al die glazen potten die eigenlijk in de weg staan gebruiken".
Met een daarvan was ik al eens begonnen, alleen breed band er op.
Dus werd het dat, mijn voorbeeld-pot:

 

Op die manier vond ik het toch wel een beetje spannend, die donderdagmorgen.
Alles verliep goed en de "dames" zijn heel creatief aan de slag gegaan. (rechterfoto)
's Middags zaten we heerlijk buiten bij m'n jarige zus.

De vrijdag is zo'n beetje omgevlogen... gesport, boodschappen op de markt, cadeautje voor jarige schoonzus gehaald.

Echt een week van jarigen, deze week.

voor en achterkant van 't cadeautje.
 
Vraag van de week:
Je krijgt een cadeautje uit de Kringloop, hoe vind je dat?
Ik ben natuurlijk bevooroordeeld, maar als de kwaliteit mooi is, het bij mij past, ben ik er dubbel blij mee, de gever heeft extra zijn of haar best gedaan voor mij.

En toen kwam de zaterdag: bibliotheek, en boodschappen en daarna gingen we samen op pad, nee op weg, naar onze jarige schoonzus.

Mo(nu)ment

Dodenherdenking - 4 mei, ieder jaar weer en nu al 81 jaar...
Het is voor ons al heel wat jaar geleden dat we er ècht bij aanwezig waren:
Toen onze jongens klein waren, gingen we elk jaar en toen ze groter waren gingen we naar de Grebbeberg.
En nadat onze kleindochter geboren is op, jaja, 4 mei zijn we er lange tijd niet bij geweest.
Nu, 2026, dus wel.
Onderweg zagen we veel vlaggen(1) en toen we bijna op de plaats van het monument kwamen, zagen we dat er al veel mensen waren (2).
Half 8 zou het programma beginnen. 

Vanuit de verte maakte ik een paar foto's, veel mensen, de sprekers stonden bij de vlag rechts en de zwarte tenten waren voor de muzikanten en de koren en genodigden.

Eerst hield de burgermeester, een mooie toespraak, waarin hij terug blikte en onder meer opriep tot goede omgang met elkaar, oog hebben en respect voor elkaar.
De winnaar van de gedichtenwedstrijd een jongen van het CLV mocht zijn gedicht op lezen.
Hij stelde daarin de muur met namen centraal.
Zie je op bovenstaande foto, voor de zwarte tent, die drie "borden" boven het woord herinner?
Dat zijn de gedichten van de laatste drie jaar en na vandaag komt de zijne er te staan gewisseld met de oudste.
De kinderburgermeester sprak namens alle kinderen van Veenendaal.
Alles werd omlijst door zang van het Ritmeester Veenzangers Mannenkoor, Musical Resonance koor en muziekkorps Caecilia.
Na de twee minuten stilte werden bloemen en kransen gelegd namens gemeente, kerken, scholen

Tijdens deze samenkomst werd in drie delen de geschiedenis verteld van een jonge Veenendaler, die slachtoffer werd aan het eind van  de oorlog.
Zijn naam staat op de 2e foto, als 4e van boven in de laatste rij.

De "oranje" week

Ja een oranje week, dat was het.

Overal is het prachtig versierd, zowel de mensen
(oké die niet de hele week),
vlaggen, straten, dus daarom!

Zondag, ja die dag blijft bovenaan: samenkomen als gemeente, rust, even geen dingen moeten, maar opgeladen worden voor weer een nieuwe week.
Deze keer maakte de zegen aan het eind van de dienst indruk op me, de zegen, zoals de predikant zei: "die ik in Zijn naam op u leg"

Maandag, Koningsdag, we aten een heerlijke tompouce en na het eten (lunch) maakten we een fijne wandeling.
We zagen allerlei bloemen, planten, vogels, eenden, reigers en we luisterden naar een kikkerconcert.
Ook ontdekte ik dat de minibieb, om de hoek, mooi versierd was en dat kwam mij geweldig van pas. 
 
Dinsdagmorgen wandelden we met een groepje van negen een uurtje door bos en wijk.
En 's middags stond er weer genoeg voor ons klaar om uit te zoeken.
Dus vervelen was er niet bij!

Woensdag sportte ik al vroeg in de ochtend en dat was maar goed ook, want ik was nog maar net thuis, toen mijn telefoon ging:..."help"

'k Nam een flutboekje mee, want die gesprekken duren langer dan een kwartiertje heb ik intussen geleerd.

En het werd donderdag, die dag ging kalmpjes voorbij, maar in mijn achterhoofd bleef het maar zeuren: "je moet nog naar mevrouw toe, bel nu even...."
Dat schoof ik maar door (alleen maar vanwege de autorit, die daar aan vast zit).
's Middags loste ik even iemand van de inloop (in de Kringloop) af, die wat eerder weg moest.

Maar vrijdagochtend, om 9 uur, pakte ik mijn telefoon en om 10 uur zat ik gezellig met mevrouw, in Barneveld, te praten.
We deden zelfs een spelletje met z'n allen (8).
Omdat ik toch in Barneveld was, ging ik ook nog even naar De Wedloop om een boek te kopen.
Zo leuk: de schrijfster hielp me zelf in de winkel.

De laatste dag van de week al weer: zaterdag.
Eerst heerlijk werken in de Kringloop, ik blijf dat leuk vinden.
En aan het eind van de middag keken we even om een hoekje bij onze grote kleinzoon, die net aan het eten was.
Misschien kan hij morgen, met z'n gebroken, maar nu geopereerde been naar huis.

Vraag van de week:
    Ben je naar de Vrijmarkt, of kleedjesmarkt geweest en zo ja kocht je daar iets?
Onze wandeling van maandag startte op een kleine kleedjesmarkt.
We kochten een puzzel van 1000 stukjes, Delft.

Ik las in april

 

Moet je zien: allemaal van het genre goodreads oftewel "jongvolwassen".
Soms is dat gewoon fijn als afleiding van zwaardere dingen in het leven, ik las deze in de eerste helft van de maand.

Storm in een glas takkenthee door Jacodine van de Velde is het vervolg op "Zwarte koffie macchiato en takkenthee".
Sara geniet in het samengestelde gezin met Camiel.
Maar als ze besluiten te trouwen en dan probeert Stef (haar ex) haar over te halen, om weer een gezin te vormen.
Daarnaast gebeurt er nog iets heftigs.
🌟🌟🌟🌟 Goed beschreven verhaal met veel emoties,
                wat genoeg geeft om over na te denken.
                Ook de humor ontbreekt niet.

Jacodine van der Velde schreef  "Alles klinkt anders met jou" samen met Wendy Brokers.
Britt vraagt op een feestje om hulp aan Manuel of hij haar wil helpen bij het in stand houden van de Kersttraditie, die ze samen met haar broer heeft.
Als ze daar niet aan voldoet kost het haar €50,- en daarom vraagt ze Manuel om te helpen.
🌟🌟🌟 Eerlijk is eerlijk, goed uitgewerkt en beschreven,
            leest fijn, maar vanwege de te uitgebreide verwijzingen en
            beschrijvingen op sex-gebied kom ik niet verder dan 3 sterren.

Dochters van de hoop, de auteur is Maria Nicolai. (vertaling door Marijke Gheeraert)
Het is het eerste deel van de serie De Lindenhof, een historische roman.
1917. Helena en haar twee zussen groeien op in herberg De Lindenhof.
Helena wil hier een Grand Hotel van maken, maar het is een moeilijke tijd: vader vecht aan het front, stiefmoeder heeft niets met herberg of hotel en zussen hebben andere interesses.
Dan duikt er ook nog iemand op, die meer weet van het verleden van Helena.
🌟🌟🌟 Goed verhaal, geschiedenis zowel van Duitsland als Rusland is
            beschreven. 
            Ik had wat moeite met de verhaallijnen, lastig om in te
            komen,maar uiteindelijk pakte het me.
            Dus het vervolg hoop ik zeker te lezen.

Je kent me toch geschreven door Leanne Pots. 
Dit is het tweede deel van de serie Weidse liefde en speelt zich af in Twente.
Hoofdpersoon is nu Tessa, die in haar eentje zorgt voor haar dochtertje Fien en is zeker niet op zoek naar een relatie, ze is teveel gekwetst (niet alleen door de vader van Fien)
Ze werkt bij de VVV en krijgt de opdracht om samen met de brandweer een open dag te organiseren.
De persoon met wie ze dat moet doen is brandweervrijwilliger Jurre, de jongen.op wie ze vroeger verliefd was.
🌟🌟🌟🌟🌟 dat het verhaal zich in Twente afspeelt (mijn
                    geboortegrond) is voor mij al een ster, 
                    dan ook nog dat het een  christelijke toets heeft, niet
                    opgelegd, maar op een natuurlijke manier ster 2,
                    ster drie is voor de goede weergave van gevoelens,
                    en emoties ster 3 en de laatste twee, zijn voor de vlotte,
                    fijne schrijfstijl.

De vorige boeken zijn ingeleverd en deze zes😮 nam ik mee.
Maar ik beken het maar direct: Met "De prijs van geheimen" ben ik na één hoofdstuk gestopt, ook een 2e poging lukte niet. 

Helemaal in love in Brighteside Cove, geschreven door Cathy Bramley (vertaald door Patricia Pos)
Nina is actrice, wilde ze altijd al worden.  
Ze vervult wat bijrollen, maar als ze een belangrijkere rol in een populaire tv serie lijkt haar personage te sterven.
Na een paar blunders in het openbaar vlucht ze uit Londen, naar haar broer en helpt diens vriend met het opstarten van diens B&B.
🌟🌟🌟🌟O die blunders, ik zag het voor me.
                Fijn, reëel en humoristisch geschreven.
 
"Een onvergetelijke reis" geschreven door Anna Claire en vertaald door Johanna te Lindert.
Het is het 2e deel van de serie "Moedige vrouwen.
Twee verhaallijnen zijn er: de joodse familie die in 1940 vanuit Berlijn naar Amerika reist en de 2e lijn vertelt over de kleindochters die diezelfde reis/vluchtroute maken, na een contact over een gezamenlijke erfenis.
Zij willen meer weten over het lot van hun grootmoeders en van wat hun verbindt.
🌟🌟🌟🌟  En dat wil ik dus ook weten en ik ben dus heel benieuwd
                  naar deel 1 en deel 3.  

Chris van Vlijmen schreef de roman "C'est la vie" over zijn eigen familie. 
Het is het levensverhaal van Ans, die met haar man Chris naar Frankrijk trok.
Het gaat over verdriet, teleurstelling trouw en liefde en stil geloof.
🌟🌟🌟  Het is een mooie geschiedenis, maar de manier van
              schrijven raakte me niet. 

En hier moet ik het bij laten, de laatste twee boeken op mijn plankje zijn voor de maand mei! 

Voor meer boekentips kun je kijken bij:
Irene, van tussen Mars en Jupiter
Op het blog iliveformydreams kijkt Sas terug op april en noemt ook de boeken die zij las. Akkelien van de Breimeisjes heeft ook een mooi stapeltje uit gelezen.
Kim, las ook een mooi lijstje boeken door.
En ken je deze blog al? BookSomeTea, die is zeker een bezoekje waard! 

Weer een week om

En wat voor week: elke dag begon met zon en vooral frisheid en eindigde in heerlijke temperaturen.

Zondagmiddag hadden we een bijzondere kerkdienst.
Een nieuwe ouderling werd bevestigd èn we namen afscheid van een ouderling, die al zo'n 40 jaar in de kerkenraad heeft gezeten.
De tekst, het thema, komt uit Johannes 21:16-18 - Hebt gij Mij lief?

Maandag was een heerlijk rustig dagje:
Beetje rommel opruimen, stofzuigen boven, was vouwen en wegleggen, brood halen.
Niet heel veel bijzonders. (jawel hoor, alles is weer netjes!)

Dinsdag ben ik eerst gaan sporten en haalde daarna mijn favoriete broodjes voor bij de koffie, hier mag je me 's nachts voor wakker maken, ze zijn zo lekker!

En 's avonds lukte het eindelijk om met S. aan afspraak te maken voor haar "verjaardagcadeautje".
Ik dacht al dat ze het eng vond om met mij er op uit te gaan... omdat ze steeds een bel afspraak verzette.
Maar nee, ze vindt het juist leuk.

Op het programma van woensdag stond om 9 uur een (curves)wandeling.
'k Parkeerde in een mooi versierde straat (de voorbereiding voor Koningsdag is al in volle gang) en toen gingen we aan de wandel.
Onderweg ontdekten we een nieuwe wandelroute: Oranje Paaltjesroute, om in stijl te blijven.

 

Deze wandeling gaat door 't Prattenburgse bos, maar ik vond niets over déze kleur paaltjes.
Ik denk dat dat de wandeling van volgende keer wordt...

Donderdag-Vrouwenmorgen als knutsel zijn we aan het macrameeën

geslagen, een armbandje.
(Deze eerste was het voorbeeld)

Vrijdag werd ik al vroeg wakker gemaakt, taxi-mama was weer
even nodig.
Het "half uurtje" dat zij binnen waren heb ik gebruikt om even
een wandeling rond de praktijk te doen.
En kijk eens wat een mooie reus ik zag:

Zaterdag bedacht ik dat ik eigenlijk met hen mee de praktijk in
had moeten gaan.
Ik voelde me helemaal niet fit...
In plaats daarvan wandelde ik daar een half uurtje rond,
wat me zwaar tegen viel.
Toch ben ik in de Kringloop aan de slag gegaan.
Ik kocht zelf niets, o ja wel, voor €,50 een doosje krassendichter 
(ik nam laatst een bocht te krap en de auto liep daarbij 2 krassen op.)
't Is te proberen, dacht ik zo...

Vraag van de week:
Heb jij een vaste traditie op koningsdag?
    Nu niet meer, vroeger gingen we met de kinderen (en school)
naar de aubade.
Tegenwoordig drinken we koffie en eten er iets lekkers bij.
En we kijken een poos naar de koninklijke familie en dat is het wel.

Te Koop...

 
Voor het geval dat de 👉LINK niet meer werkt, deze foto.
Zou wel jammer zijn, want het is leuk/mooi om te bekijken.

Volgens de bewoners was het een genot om hier 31 jaar te wonen.

Met alle faciliteiten en ook het station op loopafstand.
In de volksmond (al wist ik dit niet) heet het "Het kasteel van Stuif".
Stuivenberg, de architect heeft er een poos gewoond.
In 1890 is het gebouwd en tot 1892 woonde gemeenteambtenaar Jan-Pieter Groeneveld, zwager van de architect.

Over de stijl van het gebouw is heel wat te vertellen: 
Er zijn verschillende stijlen bij elkaar gebracht: de Chaletstijl (topgevel), de Neogotiek-het traptorentje en de neorenaissance ontlastingsbogen.
Meest opvallend is de uitstekende kap van het pand, met z'n spitsboogvormige windveren.
Aan de rechterzijgevel is het torentje, met daarin het trappenhuis.
Het torentje heeft twee smalle, rondbogige glas-in-loodramen met daarboven nog een klein rond raam.

Omdat het huis, of zo je wilt, het kasteel langs een weg met meer mooie villa's staat, meest fabriekswoningen die bij de fabrieken die hier stonden, horen, heeft het een cultuurhistorische en stedenbouwkundige waarde.