Lezen

Regelmatig kom ik deze blog tegen: Wonder van woorden. 
En echt ik vind het de moeite waard.
Deze keer lees je over nieuwe uitgaves van de maand mei, dan weer een bericht met recensies.
Ook komen er weetjes langs, wat ook fijn is voor de achtergrond van een bepaald boek,

Een challenge is er ook: Ik zie hem nu pas, maar ik vind hem zo leuk dat ik zeker ga meedoen!
Sommige met "terugwerkende kracht", maar ik denk dat het ook wel lukt als ik nu pas begin, 15 boeken en eventueel kan ik combineren (al vind ik dat zelf teveel smokkelen)

O en zie je die laatste? 
Laatst las ik er zo een, die stond al jaren in mijn kast: Eenzaam maar niet alleen.

"Wandel-week"

Zondag luisterden we 's ochtends naar een zgn. leerpreek (een preek naar aanleiding van de Catechismus) en 's middags was er een andere predikant (regelmatig wordt er geruild door de predikanten) wat ik persoonlijk heel fijn vind.

Voor maandag stond er één afspraak in m'n agenda: Bezoek aan mijn kapper.
Omdat het heerlijk weer was ben ik daar wandelend heen gegaan, dus de eerste 5 km van juni zijn binnen.

Over 5 kilometer gesproken: Dinsdag ging hier de Avondvierdaagse van start.
's Avonds dus, maar de kleuter-vierdaagse vond hier in de ochtend al plaats: Rondje door de wijk.
En om bij het wandelen te blijven, samen met het Curvesgroepje gingen we woensdag weer het bos in:
We wandelden bijna 7 kilometer.

   

O en het raadsel van de oranje bordjes is nu eindelijk ook opgelost!

Een poosje terug ontdekten we ze in het bos, maar ook in de bebouwde kom....

Donderdagochtend was het weer de Vrouwenochtend.
We versierden of kleurden stenen en intussen vertelden we elkaar over het verlies van de mensen waar we van hielden (of soms niet).
Dat ontstond door een artikeltje in onze regiokrant Rijnpost.

Vrijdagavond was de slotavond van de 4-daagse, dus gingen we op pad om onze wandelaars binnen te halen.

Terwijl wij nog stonden te turen werden wij al van ver gezien door onze kleinzoon.(kijk hem naar ons toe rennen op de stoep)

Zaterdag was het een ander soort wandelen 😏ik ging 's ochtends weer kringlopen.
Er werden wel 6 zakken mooie kleding ingebracht en ik kon het deze keer (weer) niet laten.
Ik nam mee: een lichtblauwe zomerrok, een wit-zwarte jurk, een veelkleurige ochtendjas en een lange blauwe rok. 
Ochtendjassen, pyjama's en ondergoed verkopen we niet, dus dat mooie kleurige ding heb ik gratis.
De rest heb ik netjes betaald. 

Vraag van de week:
De vraag gaat over wandelen, maar je kunt hem ook beantwoorden als fietser, scootmobieler enz.
Op welk moment van de dag wandel, fiets enz. je het liefst?
    Het liefst wandel ik vroeg in de ochtend, als het nog niet warm is.
Het mag best een beetje regenen, ik houd ook vaak rekening met de staand van de zon (als dat kan hè), als ik tegen de zon in loop, zie ik niets.
M'n zonnebril ligt in de auto en vergeet ik dus steeds.

Fietsen-fietsen

Nee het gaat nu even niet over een fietstocht, iets heel anders.
Meer over een probleem. 
Want waar ik ook loop in ons dorp, ik kom ze tegen: Fietsen die dagenlang ergens zomaar langs de weg staan.

Dagenlang soms, ja weken lang!
En nee het zijn niet de fietsen, die je mag delen met anderen...

Deze staat al weken lang bij ons aan de overkant.

En om de hoek staat deze,
al een hele poos, hij heeft zelfs al een label om:

En deze, bij de plek waar ik op zaterdag m'n auto parkeer...,
al 3 weken!

En ook 👉facebook laat regelmatig fietsen zien en echt niet alleen kinderfietsen, trouwens die worden vaak nog wel even opgehaald.

Ja en soms zijn het hele mooie, maar ja, niet elektrisch.... en ook geen fat-bikes!
Zou dat het zijn?
Of zijn er mensen die het verschil niet weten tussen dijn en mijn?

Maar je zult maar naar huis willen, je fiets pakken en dan tot de ontdekking komen dat je moet gaan lopen. 

De boeken van mei

Rode anjer is het 4e deel van de serie "De eerste krokus" geschreven door Laila Ibrahim.
Twee vrouwen, Naomi en May, zijn met elkaar verbonden door het leven van hun grootmoeders.
May is een witte vrouw, staat op het punt om het leven te leiden, dat ze altijd al wilde.
Naomi is verpleegster, leider van een burgerrechtenbeweging, ze kocht een huis maar wordt niet geaccepteerd door haar witte buren.
    🌟🌟🌟

Ik. jij. wij. geschreven door Nettie Dees.

Het gaat over carrière, relatie èn opnieuw beginnen. 
Alles is zo vanzelfsprekend, of is het sleur?
    🌟🌟🌟

De kleine hoedenwinkel, van auteur Anne Labus
Charlotte erft het appartement en de hoedenwinkel van haar tante. Ze gaat weg uit Berlijn en keert terug naar Bonn.
Tien jaar geleden vertrok ze halsoverkop daar vandaan.
Ze is vastbesloten om er iets goeds van te maken.
    🌟🌟

Simone van der Vlugt schreef  "De zonde waard"
Het ontvoerde meisje ligt op de achterbank van de auto... Ella ziet haar èn ze kent haar.
Ze neemt haar mee... wie is te vertrouwen?
    🌟🌟🌟

Ria van der Ploeg schreef Loslaten.
In het gezin van Romanna en Ferry is altijd wel iets dat de aandacht vraagt.
Met schrik zien ze de tijd naderen dat hun kinderen het huis gaan verlaten.
Ook moeten ze omgaan met een groot verdriet dat niet verwerkt is.
    🌟🌟🌟🌟

Ellie Dean schreef Tot je terugkomt.
Dit is deel 12 van de serie een veilige haven.
Het is 1944, Anne schuilt met haar kinderen in Somerset, maar mist haar thuis in Cliffehaven, waar haar moeder Peggy haar pension leidt.
    🌟🌟🌟🌟🌟

Het laatste boek is Thuis geschreven door Mirjam Kooijman.
Julie krijgt de kans om een eigen patisserie te realiseren en vertrekt naar Ameland.
Net als Scott, die ze daar ontmoet, miste ze de waardering van haar en hij van zijn ouders, zij streeft er naar om zich te bewijzen.
    🌟🌟🌟🌟

Kijk ook even bij deze bloggers om te zien wat ze lazen, echt de moeite waard:

Mevrouw W. las deze boeken 👉KLIK
Irene van tussenmarsenjupiter schreef er ook weer een mooie post over.
En kijk wat een mooie boeken Akkelien van de Breimeisjes las!
En kijk ook even bij Kim (Kim leeft)

Laatste mei-week

 

Pinksterzondag en -maandag, behalve dat we naar de kerk gingen, bleven we lekker thuis.
Veel te warm!
En omdat ik een puzzel te leen kreeg en "Delft" klaar was hebben we ons daarmee bezig gehouden.
Het is een plaat uit "Christinnereis", boek geschreven door John Bunyan. 

500 stukjes en het idee dat de puzzel weer terug moest, maakte dat we er gelijk mee aan de slag gingen.
Ook al omdat het echt leuk was om te doen.

Dinsdag was de verjaardag van onze jongste kleinzoon, hij werd 7 jaar.

Het kwam mooi uit dat we vanwege de warmte 's ochtends in de Kringloop werkten, zo konden we 's middags de jarige feliciteren.

Eindelijk kon ik woensdag weer meewandelen met de "Curves-vrouwen", we wandelden heerlijk door het bos en langs het gehooide veld terug, wat rook het daar lekker.

Donderdag wandelde ik ook door het bos, maar nu met mijn man.

We zagen de rododendron van "Residence Rhenen" tussen de stammen door.

Ook lagen er veel omgezaagde bomen...

Ik dacht dat ik deze week een heerlijk toetje had gekocht, met mango... daar had ik echt zin in.
Maar toen we het wilden eten, bleek het helemaal geen toetje te zijn.
Maar lekker is het wèl, op brood dan, of op m'n cracker, tsja die kleine lettertjes, hè. (die linker staat al in de diepvries)

Het lukte warempel vrijdagochtend om even te gaan sporten, dus toch nog één keertje deze week.
De rest van de dag hielden we, vooral ik, het rustig, zo dus. (al is dit wel een iets oudere foto, april)

Toen kwam de zaterdag, de verjaardag van zoon-2.
We gingen gezellig met hem en onze schoondochter eten, nadat ik eerst in de Kringloop werkte.
We aten natuurlijk bij zijn favoriet 😅:

Vraag van de week gaat niet over dat restaurant, hoor...
Ik dacht toetjes te kopen, doordat ik het woord mango las.
    Is het jou ook wel eens overkomen, dat je iets kocht, wat niet was wat je dacht te kopen?

Voor hond of mens?

     

Vandaag heb ik helemaal niets op de planning staan,
zelfs niet toen ik de kapper belde voor een afspraak....
Daarom hebben we besloten om de dag te beginnen met een wandeling.
Heerlijk door het bos!

Aan het eind van onze wandeling liepen we langs "de Hondenbieb",
maar het zag er deze keer heel anders uit.
Geen stok voor het beest, maar iets heel anders.
Er staan plantjes in èn er hangt een briefje aan.
We mogen zomaar een potje met Venkel meenemen.

Nu moet je weten dat ik het eigenlijk nooit verder gebracht heb dan
munt en bieslook.
Maar wat kunnen we eigenlijk met venkel? 
Wikipedia heeft er een 👉heel verhaal van gemaakt en ik zie nu dat er knol en plant is èn dat het naar anijs smaakt.

't Is gezond en ik kan er heel veel kanten mee op
en ik ga er eens lekker mee experimenteren.

Naast het biebje voor de hond, stond ook nog een schotel op paal
met andere plantjes: wilde tijm.
Tijm klinkt me al iets bekender in de oren.
En daarover las ik 👉HIER van alles.
Eigenlijk wel leuk en ik kan natuurlijk van alles er mee proberen
dus namen we van elk een potje mee.

Delft

Er zijn puzzels en puzzels en de een kiest voor dit en de ander voor dat...
Ik vind het leuk om puzzels te "sparen" van plaatsen waar ik geweest ben.
Die puzzels houd ik, andere gaan na het 'leggen" weer weg.
Tijdens een wandeling op Koningsdag, kocht ik op een kleedjesmarkt voor €2,- deze puzzel van Delft.
En daar ben ik verschillende keren geweest.
De vrouw die hem verkocht zei: "Ik hoop dat hij compleet is", oei...we zullen zien.

Op een zaterdagavond gingen we (we deden het samen) aan de slag, eerst de randen en daarna begon mijn man aan het plein, ik koos die blauwe rand.

Half in de week zag het er al zo uit, maar zie je dat, in de rechter hoek-onder?
Zou mevrouw gelijk hebben?
Maar we zijn gewoon doorgegaan, het blauw, van de lucht verzamelden we in de doos...

Elke dag een stukje, tot alleen de lucht maar overbleef, het moeilijkste deel!
Tot mijn verrassing vond mijn man ineens dat ene stukje, tussen al het blauw... hoe dan?
Ik denk dat het tussen de rand (dat zwarte plekje boven in de doos) verstopt zat.

Hoera! De puzzel is af en helemaal compleet, hij mag dus blijven